Μια ιστορία που πρέπει να μας ευαισθητοποιήσει όλες και όλους. Υπάλληλος καταστήματος ρούχων φορέας του HIV έχασε την δουλειά του επειδή προκλήθηκε αναστάτωση μεταξύ των συναδέλφων του. Και πέρα από αυτό η πρωτόδικη δικαίωσή του αναιρέθηκε από τον Άρειο Πάγο.
Κάποιος εργαζόμενος λοιπόν έμαθε ότι ήταν οροθετικός και το εκμυστηρεύτηκε στην διευθύντρια του καταστήματος ρούχων όπου εργαζόταν. Αυτό είναι λογικό διότι υπάρχουν ειδικές ιατρικές αγωγές που επιβάλουν στον ασθενή να λείπει συγκεκριμένες ώρες την εβδομάδα, κάποιες φορές και καθημερινά, για τις οποίες θα έπρεπε να γνωρίζει η διευθύντρια. Αυτό ισχύει ακόμα και πριν ο HIV προκαλέσει AIDS. Αυτή πήγε και το είπε και στις άλλες (τις υπαλλήλους) και φαντάζεστε.. Και αφότου έγινε θέμα, τότε τον απέλυσε “για την εξασφάλιση της ηρεμίας των λοιπών εργαζομένων στην επιχείρησή της, καθώς και για την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας της επιχειρήσεώς.” Πήγε ο άνθρωπος στον δικηγόρο του και κάνανε αγωγή για την παράνομη πράξη της διευθύντριας. Πρωτοδίκως του επιδικάστηκε το ποσό των 7.500 ευρώ για ηθική βλάβη, όχι όμως και η επαναπρόσληψή του. Το θέμα έφτασε στον Άρειο Πάγο μετά από προσβολή της απόφασης από την διευθύντρια. Και εκεί, θεωρήθηκε άκυρη ακόμα και η κουτσή πρωτόδικη απόφαση και ο συμπολίτης μας έχασε και την δουλειά του καί την όποια ηθική ικανοποίηση είχε λάβει.
Δεν θα είναι άρθρο αυτό, θα είναι κράξιμο. Από την αρχή ένα-ένα. Πρώτον, γιατί η διευθύντρια διέδωσε κάτι που της εκμυστηρεύτηκαν; Αυτό αποκαλύπτει το ποιόν του ανθρώπου.. Δεύτερον, γιατί έγινε θόρυβος στην εταιρία; Δεν ξέρουν πως ο ιός αυτός δεν μεταδίδεται παρα μόνο σε περιπτώσεις επαφής που περιλαμβάνει αίμα ή σπέρμα; Αυτό αποκαλύπτει την παιδεία τους εκεί μέσα. Τρίτον: μα καλά, δεν ξέρουν στο πρώτο δικαστήριο ότι είναι παράνομο βάσει της εγκυκλίου του Υπουργείου Υγείας Υ1-32339/00 ότι δεν επιτρέπεται απόλυση ή οποιαδήποτε δυσμένης αλλαγή σε οροθετικούς εξαιτίας και μόνο του γεγονότος ότι φέρουν τον ιό; Και ακριβώς αυτό έγινε. Φασαρία. Μικρομυαλοσύνη. Αμάθεια. Κουτσομπολιό. Και γι’αυτό ο άνθρωπος, η υγεία του οποίου κλωνίζεται, καταδικάζεται από το ανώτατο δικαστήριο να χάσει και την οικονομική του ανεξαρτησία και να στερείται μέσων για να καταπολεμήσει την ασθένειά του. Τέταρτον, ο Άρειος Πάγος, από τον οποίο οι πολίτες περιμένουμε να δημιουργεί προοδευτική νομολογία εκεί που δεν υπάρχει νομοθετική σαφήνεια και να σπρώχνει αυτήν την χώρα λίγο πιο μπροστά και τους πολίτες της λίγο πιο πάνω, δικαιώνει την εταιρία με ένα νομικό τέχνασμα. Δεν το λέμε “έχασες την δουλειά σου επειδή έχεις τον ιό” το λέμε, “έχασες τη δουλειά σου γιατί δεν σε πάνε οι συνάδελφοί σου” και είμαστε σύννομοι. Κοινωνία και κράτος κατά του ανυπεράσπιστου ατόμου. Αυτές είναι οι συγκρούσεις.
‘Αλλες χώρες έχουν εθνικό πλάνο καταπολέμησης του ιού που περιλαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα στον χώρο εργασίας από εκπαίδευση για την αποφυγή του ιού μέχρι είδικές άδειες και ωράρια για τους πάσχοντες έως ότου οι ίδιοι να ζητήσουν να σταματήσουν για να πεθάνουν. Αυτά συμβαίνουν στην Ναμίμπια, στην Σουηδία και σε δεκάδες άλλες χώρες για διαφορετικούς λόγους στην κάθε χώρα. Και όλα αυτά με τις ευλογίες της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ILO) και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO) που μπορούν να προβλεφθούν και για την Ελλάδα εύκολα και χωρίς πολύ νομική μελέτη.
ΝΤΡΟΠΗ!
(Κοκκίνισε το μπρόκολο..)
