Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου

Ο Claude Levi-Strauss διατύπωσε ότι το αιμομικτικό ταμπού έχει καθιερωθεί ως μέτρο κατά της ενδογαμίας, σεξουαλικού θεσμού που έκλεινε την κοινωνία σε φατριές. Αντ’αυτού έπρεπε, όπως και οι ανακαλύψεις τις εκάστοτε εμπειρικής ευγονικής, να ενιχύεται ο κοινωνικός ιστός με επιμειξίες οικογενειών και όχι με αιμομιξίες εντός των οικογενειών.

Κοινωνίες που σκέφτηκαν με τον δεύτερο τρόπο, οι δυτικές μεταξύ αυτών, απελευθέρωσαν το σεξ μέσα στην κοινωνία, ή τουλάχιστον προς τα εκεί τείνουν. Με την κοινωνικόποίηση του σεξ η κοινωνία αποκτάει ακόμα έναν συνεκτικό ιστό καθώς οι παλιοί τρόποι προσέγγυσης, γνωριμίας, σεξουαλικής συμπεριφοράς, και νοηματοδότησης του σεξ μετεξελίσσονται σε αντίστοιχους νέους τρόπους. Η αιμομιξία είναι πλέον γενικώς αποδεκτό ότι αποτελεί φαινόμενο σεξουαλικά καθ-υστερημένων κοινωνιών, όπως τα Google Trends έδειξαν (Αιμομιξία στην Ελλάδα): σε μουσουλμανικές χώρες, σε Αγγλοσαξονικές αποικίες (αν και εδώ πρέπει να προσθέσουμε τον αυξημένο παράγοντα διείσδυσης του ίντερνετ, που μάλλον υπερεκπροσωπούνται) και… στην Ελλάδα! Τα ελληνικά μάλιστα είναι η τρίτη στην κατάταξη των γλώσσων που ομιλούν οι χρήστες. Αυτό δεν αποδεικνύει βέβαια ότι πρακτικά υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με την αιμομιξία στην Ελλάδα - που μπορεί και να υπάρχει δηλαδή, υπάρχει καμία στατιστική; - αλλά ότι οι Έλληνες χρήστες το γκουγκλάρουν συχνά, μαλλον αναζητώντας ιστορίες αιμομιξίας, βίντεο και λοιπά.

Ο σχολιασμός δικός σας..